Miłosław & Makłowicz ArcyIPA

Z tymi piwami sygnowanych nazwiskami słynnych ludzi wolę uważać. Kiedy Robert Makłowicz w jednym ze swoich filmów przedstawił swoje piwo Miłosław & Makłowicz ArcyIPA, do którego produkcji użył soczystych mandarynek z Chorwacji przez głowę przeszło mi kilka myśli. Sądziłem, że wymazałem to z głowy i mam z tym spokój. Oranżady z mandarynek nigdy nie lubiłem i nie przepadałem. Więc w połączeniu z piwem od razu wrzuciłem je do szufladki rodem z belgijskich.

Kormoran Jasny Bezglutenowy

Do tej pory dla piwa bezglutenowego wagą było to jak blisko jest mu do smaku tradycyjnego jasnego piwa. Po Browarze Kormoran też się tego spodziewałem. Tymczasem dostajemy cytrusowe nuty, skórkę z pomarańczy. Zatem to Jasne Bezglutenowe ma swój wyróżnik i na pewno znajdzie swoich wielbicieli. Co ciekawe ten kolejny eksperyment piwny ma gęstą, długo stojącą pianę. Osobiście dalej szukam lepszego odpowiednika, nie myśląc już dłużej o tym, że takie eksperymenty burzą wiekowe receptury. Pytanie czy lepsze bezglutenowe czy bezalkoholowe?
___
Ocena: 3/7

Wpisane na listę ciemnej strony piwa za swoją wyjątkowość - piwo bezglutenowe?

Jurajskie Pszeniczne Ciemne

Długa, gęsta piana to początek pozytywnego zaskoczenia. Idealna, chciałoby się ją przedkładać za przykład dla innych browarów. Zanurzamy usta, łyk i już wiadomo, że to pszeniczne z Browaru na Jurze uwarzone jest doskonale. Charakterystyczny finisz, delikatny, co czynić może to piwo przepustką dla początkujących smakoszy. Pije się z przyjemnością. Wyśmienite!
___
Ocena: 7/7

Komtur

Miało być jednym, pamiątkowym ciemnym piwem zakupionym pod zamkiem w Malborku. Wybrałem w sumie dwa trunki Browaru Gościszewo.

Komtur Piwo Ciemne

Piana jasno brązowa, szybko ulotna. Musujące, o wyraźniej goryczce, trudno doszukać się jakiegoś wyróżniającego, charakterystycznego smaku. Może takie powinno być piwo nawiązujące do przeszłości, czasów krzyżackich? Komtur przechylał gliniany kufel z trunkiem ciemnym jak uczynki jego Zakonu.

Komtur nie jest wyjątkowy, nie będę za nim tęsknił aż do kolejnej wizyty w Malborku. Wypiłem, pełen gorących wspomnień o najwspanialszym zamku na świecie. To nadaje schłodzonemu Komturowi charakteru, siły, ciemnej strony historii…
___
Ocena: 4/7

Staropolskie Koźlak

To krótka seria o piwach spod zamku w Malborku. Po długim zwiedzaniu największej twierdzy rycerskiej na świecie, tuż przy wyjściu na jednym ze stoisk z grilowanymi kiełbaskami dostrzegłem serię ciekawych piw mających historyczne podłoże. Do takich zaliczają się piwa Browaru Staropolskiego.

Staropolskie Koźlak

Ciemny reprezentant nasączony historią starych władców, rycerzy, słynnych bitew, wielkich warowni. Ilu sympatyków miałby w tamtych czasach ten koźlak? Wyrwana goryczka, kawowy polot, przyjemnie wyważony w smaku, orzeźwiający. Pije się przyjemnie.
___
Ocena: 6/7

Toruńskie Czarne

Owocowa goryczka. Piana ciemna, szybko ulotna, piwo mętne, o czarnej barwie. W żadnym przypadku nie orzeźwia. Musujące, z niezbyt przyjemnym finiszem. Nie dorównuje urokom toruńskiej starówki. Bez wyrazu, gorzkie rozczarowanie.

___
Ocena: 2/7

Tatrzańskie Na Ludowo Ciemne

Mocno musujące, na początku słodycz, mało wyborna, tania czekolada na finiszu. Pozbawione własne charakteru, charyzmy, a nawet goryczy. Może nie mój gust, a może zbyt przekombinowane żeby dotrzeć do mas. Jakby w domu ktoś próbował ważyć coś sam, dla siebie. Drugiego nie będzie.
___
Ocena: 2/7

Noteckie Bursztynowe

Spodziewałem się tradycyjnego rżniętego. Tymczasem wydaje się, że bursztynowe wzięło się w momencie gdy nie przypadł nam do gustu behemothowy Fenix i dolał do niego ciemnego. Wyczuwalna owocowość nie przeszkadza i może być dobrym dodatkiem orzeźwienia. Pod warunkiem, że na zewnątrz mamy ciepło. A co gdy za oknem jesienny mrok?
___
Ocena: 5/7

Książęce Ciemne Łagodne

Browar, z którym mijam się od lat. Niby być wyjątkowym, a z drugiej strony ciągnie go do kompanii. Dosyć ciemna piana a pod nią smoła. Uprzedzony łagodnością nie spodziewam się portera.  Rozcieńczone espresso zagryzione gorzką czekoladą o niskiej zawartości kakao. Łagodne chce konkurować z karmi? Ustępuje nawet Palonemu.

___
5/7

Namysłów Ciemne Typu Irlandzkiego

Dawno temu miałem jednorazową styczność z Browar Namysłów. Od tego czasu trzymałem się z daleka, kojarząc go jako piwo z szyszek. Po latach powiedziałbym, że to oryginalna receptura. By się przekonać wziąłem irlandzkie. Mocno podkreślona chmielowa wytrawność, rześkość z pleciona z goryczką. Może dałoby się szybko ugasić pragnienie, ale dla orzeźwiającego relaksu raczej się nie na da.
___
Ocena 4/7

Piwo na Miodzie Gryczanym

Piana nie jest w stanie wznieść się, szybko znika, pojawia się za to mocny zapach miodu. Mętne, w ciemnobursztynowej barwie już swym wyglądem sprawia wrażenie jakby przed chwilą ktoś wymieszał łyżkę miodu. Potwierdza to też smak, przystępny, słodki. Piwo z miodem na zimno? Gdybym dodawał od siebie ten naturalny słodzik pewnie piłbym podgrzane piwo, na dodatek jasne. Tymczasem schłodzone smakuje całkiem nie źle. Jedno, w sam raz.
___
Ocena: 5/7

Trybunał Ciemne

Słodka, intensywna, beżowa piana to za powiedź musującego finiszu, któremu oprócz orzeźwienia brak piwnych cech czyniących go wyjątkowym. Jak przesadzi się z oryginalnością to źle. Gdy z każdym łykiem czegoś brak, też nie dobrze. Schłodzone, jedno, dla ugaszenia pragnienia.
___
Ocena: 3/7

Dunkel Weizen

Mistrzowskie piwa pszeniczne pochodzą z Bawarii i nie wiele im dorównuje. Na piwnej mapie świata Browaru Staropolskiego nie mogło zabraknąć tej pięknej krainy. Z dodatkiem słodu monachijskiego, ciemna piana, w smaku wyraźna fermentacja, jest jego największą cechą. Przyjemny finisz orzeźwienia z delikatną goryczką. Zaskakujące, prawdziwie bliskie bawarskiego charakteru.
___
Ocena: 6/7

Kultowe Bez Glutenu

Do tej pory spotkałem bez glutenu jedynie Bernarda. Idąc za kultowym hasłem Pijcie piwo polskich browarów sprawdziliśmy krajową odpowiedź na gluten free. Według starej receptury? Śmietanowa, gęsta, biała piana, w smaku anyżowe z metalicznym finiszem. Kto musiał zrezygnować z piwa przez gluten niech próbuje. Czy lepszy rydz niż nic?
___
Ocena: 3/7

Wpisane na listę ciemnej strony piwa za swoją wyjątkowość - piwo bezglutenowe?

Zbójeckie

Ograniczony zasięg, jak wieść niesie produkowane dla zakopiańskiego sklepu Smaki Podhala. A szkoda, bo można by zbić fortunę (ta miodowa przy tym nawet niestała). Do tego ten góralski kapelusik!
Gęsta ciemna piana, miodowo lukrecjowy smak, finisz z charakterem.
Ciekawe gdyby tak zrobić grzane?
___
Ocena: 6/7

Noteckie Ciemne Eire

Nowa*, gotycka odsłona. W smaku wyczuwalna,
podkreślana słodkość, delikatna, przechodząca
w przyjemną wytrawność. Orzeźwiający, lekko
musujący finisz. Przyjemnie odmienione.
___
Ocena: 6/7
*- dobry dowód, że miejsce i czas potrafi zmienić nastawienie; sprawdź poprzedni wpis o Noteckie Ciemne.

Ełckie Lager Ciemny

To co rzuca się w oczy to... kapsel*, nie pasujący
do etykiety. I nazwa. Piany tyle co śniegu, barwa
mocno ciemna, cierpka gorycz, szybko ulotna, finisz,
owszem piwny, orzeźwiający, choć bez charakteru.
___
Ocena 3/7
*- kapsel ze znakiem Mazurski Browar

Fortuna Miodowe Ciemne

Wyraziste, geste, ciężkie. Finisz goryczki
bliskiej porterowi. Espresso posłodzone
miodem? Uszczęśliwianie na siłę. Zdecydowanie
na jesienne wieczory. Może grzane?
___
Ocena: 3/7

Stary Browar Kościerzyna Ciemna 10°

Wyraźna musująca goryczka podkreśla charakter
piwa. Ulatuje pozostawiając przyjemny gorzko
czekoladowy finisz. Przystępna wytrawność. Udane.
___
Ocena: 5/7

Wawelskie Ciemne

Bursztynowe, nienachalne, delikatne cytrusowe.
Lekkie, przyjemne w finiszu, bardziej orzeźwia
niż rozgrzewa schłodzoną jesienią ciało.
W małych ilościach na długi wieczór do rozmowy.
___
Ocena: 5/7